Ziman û Raman
Helwesta zimanî û çarenûsa zimanî
Helwesta zimanî û çarenûsa zimanî
Ev dem û hemû demên we xweş û geş bin gelî xwînerên Xwebûnê. Hefteya çûyî piştî destpêkeke kurt me hinekî qala mijara helwesta zimanî kiribû.
Ev çend hefte ne, em qala helwesta zimanî dikin. Di nivîsên berê da me bal kişand ser helwesta neyînî. Li hemberî vê helwesta neyînî helwesteke erênî jî heye.
Hefteya çûyî (11-12ê kanûna paşîn) li Amedê komcivîneka bi beşdarîya 270 kesî pêk hat.
Dembaş gelî xwîneran. Hefteya çûyî me qala Komcivîna Yekem a Tora Ziman û Çanda Kurdî kiribû û hinek tesbîtên ku li wir hatibûn kirin, pêşkêşî we kiribûn.
“Ji demeke ku nayê zanîn ve, zimanên xwecihî li seranserî Girava Kûsî (ev parzemîn niha wekî Bakurê Amerîkayê dihê binavkirin) belav bûne.
Ziman wekî diyardeyekê ji hêla zimannasan ve wekî berhemendîyeke mirovan, wekî kargînî û berhemeke mêjîyê mirovan tê pênasekirin.
Ji bo plansazîya ziman pêwîstî bi xebatên qadê yên zimannasîya civakî heye. Di vî warî da hê jî xebatên ku karibin ji bo pêkanîna nexşerêyeka zelal daneyên pêwîst bidin, nehatine kirin.
Gelî xwînerên hêja û berkeftî, ev dem û hemû demên we xweş û geş bin. Van rojan bi boneya Roja Zimanê Dayikê ya Navneteweyî mijara parastin û geşkirina zimanê kurdî di rojevê da ye.
Rêziman rêz û rêçikên zimanekî nîşan didin. Heke em wateya wê ya ferhengî binivîsin, em dişên serî li Ferhenga Têgihên Rêzimanî ya di Zimannasîyê da ya R. L. Trask bidin ku dibêje: “ 1.
Vê hefteyê ez dixwazim bersiva hinek nirxandinên Îbrahîm Seydo Aydoganî der barê rêzimanê da bidim.
Heke yek dixwaze civakekê nas bike, divê berê xwe bide çanda wê civakê, bi taybetî jî çanda gelêrî. Bo nimûne gotinên pêşîyan di vî warî da gencîneyeka bêhempa pêşkêşî mirovî dikin.
Gelî xwînerên heftenameya Xwebûnê ev dem û hemû dem û çaxên we bi xêr û xweşî bin, stûşkestiya koronayê bi dîyarê we nekeve, Qesra Pêncgirik bi ber lehîya koronayê bikeve.