ii. dengê heyva…
dengê heyva li ser golê me îşev
dengê heyva li ser golê me îşev

Osman Sebrî navekî din ê bêminetiyê ye bi raya min. Ji min ve wisa xuya ye. Ne ji jiyanê tirsiyaye, ne ji mirinê. Tu dibêjî qey çend car li ser hev jiyaye û dê bijî. Mineta xwe tune.
Tu dibêjî qey du stranên cuda ne. Yekê Aslîka Qadir xweş dike, yekê jî Salihê Beynatî. Di herduyan de jî berxên “qewmê çiyê” ketine “erda nenas.”

Li Newala Qeremûsê Eliyekî bira hebû. Cara çûyî min li ser guhertoya Aslîka Qadir dixwîne nivîsî. Vê carê dixwazim li ser ya Salihê Beynatî binivîsim û deşîfrasyona stranê pêşkêş bikim.
Firar, feqî, feqîr, sofî, seyda, sinetçî, derwêş, gewende, melle, keçên revandî, mitirb û rêwî xwe li vê malê digirtin. Deriyê ji dara çinarê her li başûr dinêrî.
Gava zarok bûm, qesîdebêj û xezelxwan dibûn mêvanê me û jê helbest dixwendin. Min digot qey ew helbest ayet in. Ji kana Kurdî werdibûn.
Xanî 20 û çend salî bû. Hat Cizîrê. Ji aliyê Rojhilatê ve li bajêr nihêrî. Heyirî. Bi qewlê Osman Sebrî, “çavmat” ma. Pêşî ji ziman ket, dû re bi ziman ket. Di beşa 33.

Constantine P. Cavafy, di helbesta xwe ya bi navê “Li Benda Barbaran” (1904) de digot, “Em ê çi bikin bêyî Barbaran / Ji alîkî ve ew gel çareseriya me bûn.” Zimanê helbestê Yewnanî bû.
Di wêjeya Kurdî da problema sereke vebirr e, bi raya min. Em di nav nifşan de ji têkiliya bertek û şopandinê zêdetir vebirrê dibînin.
Thomas Bernhard, di vehênana Hilmê (Der Atem) da, wek hemû vehênanên xwe, behsa xwe dike. Li sanatoryumê, li “yekeya siftxaneyê” (intensive care unit) ye.

Faustê Johann Wolfgang von Goetheyî li ber gotina Tewradê, “pêşî kelam hebû”, radibe û dibêje, “divê bê gotin ku berê wate hebû.” Ez jî dibêjim, “berê ziman hebû da wate di nav da bê honandin.

Hespekî kumêt tê bîra min, li gundê mala xalan. Şerbetko. Li hespî siwar bûme, diçim ber bi Ziyareta Omê ve. Li wir mêrgeka heşîn û avî heye.
Di Toplumsal Mücadeleler ve Sosyalizm Ansiklopedisi (Ansîklopedya Têkoşînên Civakî û Sosyalîzm) da, cîlda heftem, di bin sernavê “Sosyalîzm û Kurd” da. Du foto hene li kêleka hev.
Soranên Başûr ji Kurmancên Başur ra dibêjin Behdînî. Soranên Rojhilat ji Kurmancên Rojhilat ra dibêjin Şikakî/Celalî. Lê Behdînî ji xwe ra dibêjin Kirmanc, Şikakî/Celalî dibêjin Kurmanc.