Rêzedersên Kurmancê 5 - Cênavk II
- Cînavkîn Pirsiyarî: Cînavkîn pirsiyariyî bi riya pirsî hem cihî navdîran hem jî cihî cînavkan digirin. Bersiva van pirsan dîsa cînavk e. Cînavkîn pirsiyariyî ev in: kî, kî, ği, kîjan, kîjik, ğend
Kî û kî: Gelek kes van cînavkîn pirsiyariyî şaş bi kar tînin. Ji ber ku cînavkîn ÔÇ£wîÔÇØ û ÔÇ£wîÔÇØ û qertafîn tewangî ÔÇ£îÔÇØ û ÔÇ£îÔÇØ tîn bîra wan, ew difikirin ku;
ÔÇ£kîÔÇØ ji bo cînavk û navdîrîn zayenda wan mî,
“kî“ jî ji bo navdîr û cînavkîn ku zayenda wan nîr in, tî bikaranîn. Lî ne wisa ye.
Kî (xwerû): Kî pirtûkî dixwîne?┬á
Bersiv: Ez, Mizgîn, Azad (dem dema niha ye û bersiv cînavk an jî navdîreke xwerû ye û bireser -pirtûk- ditewe)
Kî (tewandî): Kî pirtûk xwend?
Bersiv: Min, Mizgînî, Azadî (dem dema borî ye û bersiv cînavk an jî navdîreke tewandî ye û bireser xwerû ye)
Kîjan: Ev cînavk li gorî zayend û mîjerî qertafan digire ser xwe.
Kîjanî (mî û yekjimar): Kîjanî pirtûk xwend? Bersiv: Wî, Mizgînî
Kîjanî (nîr û yekjimar): Kîjanî pirtûk xwend? Bersiv: Wî, Azadî
Kîjanan (zayend tune ye û pirjimar e): Kîjanan pirtûk xwend?
Bersiv: Wan, Mizgîn û Azad. (Ev şîwe di kurmancî de zîde nayî emilandin, lî dîsa jî wekî regezeke rîzimanî heye.)
