
Di Şerê Cîhanê yê Sêyemîn de qonaxeke nû
Şerê cîhanê yê sêyemîn bi hemû lez û beza xwe didome. Bêguman zilhêz, ango hêzên hegemonîk jî tê de hemû dewlet û hêz bi awayekî tevlî vî şerî bûne.

Şerê cîhanê yê sêyemîn bi hemû lez û beza xwe didome. Bêguman zilhêz, ango hêzên hegemonîk jî tê de hemû dewlet û hêz bi awayekî tevlî vî şerî bûne.

Rojeva tevahiya cîhanê nexweşiya Korona ye ku êdî weke keraseteke mirovî tê pênasekirin. Cara yekem e ku nexweşiyeke wiha dibe pirsgirêka tevahiya mirovahiyê.

Di demeke hewldan û daxwazên Yekîtiya Neteweyî (YE) di rojevê de ne, li başûrê Kurdistanê geşedanên balkêş diqewimin.

Meseleya Zînî Wertê, weke ‘plangeriyeke dagirkeriyê’ bê pênasekirin jî di nav ziraviyan de ev plangeriyeke kûr û berfirehtir e. Tenê gavek ji plan û projeya dagirkeriyê ya dewleta tirk e.

Çil sal in xewna gelê kurd e ku ‘Yekitiya Neteweyî’ pêk bê û ji bin nîrê desthilatdaran derkeve.

Li Iraqê piştî hilweşîna rejîma Seddam Huseyîn, sala 2005’an destûrkeke nû hat çêkirin.

Li Iraqê sîtila qeyran û aloziyê bênavber dikele. Her carê zilhêz heskekê didin destê yekê, û li ber didin sekinandin. Her carê mijarekê dixin sîtilê û her didin tevdan.

Şerê cîhanê yê sêyemîn bi hemû lez û beza xwe didome. Her çiqas tansiyona vî şerî mîna ku sist bibe bixuyê jî, rastî cuda ye.

Salvegera 6’emîn a fermana 73’yemîn nêz dibe. Lê lîstik û plangeriyên metirsîdar, li ser Şengal û êzidiyan didomin.

3’yê Tebaxa 2014’an bi berbanga sibehê re dîkên gundan, li şûna mizgîniya sibeheke aram ku tav tîrêjên xwe bide rûyê zarokên rojê; banga qirkirinê dida bi dengekî hawarî! Şûna geşbûna rojê, rengê reş...

Dema navê Şengalê tê gotin, trajediya mezin, Fermana 73’an a di serê civaka êzidî de pêk hatî tê bîra mirov. Şengal di sala 2014’an de rastî hovîtiya mezin a DAIŞ'ê hat.

Pêvajoya alozî û qeyranan bi hemû dijwariya xwe didome. Cîhan ber bi nediyariyeke tarî ve diçe, tengijîn û xaitimîneke mezin a pergala dewletî û desthilatdariyê dijî.
Mîna ku bersiva, ‘gelo çima ji navsera çiyayan re dibêjin warê xwedayan?’ bide, bi hemû heybeta xwe ve li ser piyan tîk sekinîbû Herekola Mîran.

Li vî warî her çiya, zinar, geliyek; dîrok û xwezaya xwe di navê xwe de pênase dike. Çîroka Kêla Memê jî yek ji van e. Mem, şivanekî çeleng, bejinbilind, lihevhatî ye.

Axayê gelek gundên li quntarê çiyayê Çîravê bû Yaqûb Axayê Garisî. Di nav eşîra Garisan û eşîrên derdorê de ji ber xisleta xwe ya comerd, dilsoz, girêdayî ax û miletê xwe, li herêmê dihat hezkirin.
Demsal havîn, nîvê meha tebaxa 1926’an bû. Tava tebaxê gil û giyayê Garisan kizirandibû.

Demek e di nav mala kurdî de hestiyarî, hêrs û bertekeke weke şînê heye. Maliyên wê ji hev sar in, aciz in bi hêrs in.