Di ser banga aştî û civaka demokratik re 13 meh derbas bûn. Herkes û her alî li gor nêrîn û daxwazên xwe an jî li gor ên dilê xwe li ser vê pêvajoyê diaxive. Pênaseya herkes û her alî jî li gor nêrîna wan diguhere. Ji ber ku pênaseya wê de yekbûn tine li gor cidiyeta pêvajoyê jî helwesteke yekgirtî jî dernakeve holê.
Di nav gerdûnê de teşeyeke jiyana hemû cureyên zindiyan heye. Teşeya jiyanê ‘xwebûn’a wî/wê zindîbûyînê diyar dike. Ji ber wê, ji bo her cure zindî teşeya jiyanê dibe heqîqeta wî/wê zindîbûyînê.
Jiyana her zindiyekî/ê li ser esasê pêdiviyên jiyanê pêk tê. An jî ajoyên hundirîn ên jiyanê şêwazên jiyana zindiyan dide avakirin.
Taybetmendiyên ku mirovan dikin mirov çi ne? Mirov çiqas wan taybetmendiyan pêk tîne? Mirov dikare bêje kêfa min ji wan taybetmendiyan re nayê û ez najîm…? Mirov dikare pirsan zêdetir bike.
Ji zozanên bilind dengê bilûrekê bilind dibe.
Gerdûn li ser esasê guhertin û veguhertinê pêk hatiye. Ji bo vê yekê gerdûn bixwe jî ji bo ku xwe pêk bîne hertim diguhere û vediguhere. Bingeha jiyanê jî li ser vê yekê pêk tê.
Tişta ku mirov biwate dike û cudahiya jiyanê dide ferqkirin, jiyanê watedartir dike bîr an jî hafizaya civakî ye.
Her roj krîza pergala modernîteya kapîtalîst kûrtir dibe. Pênaseya me ya pergala modernîteya kapîtalîst jixwe pergala krîzan e. Ev pergal hebûna xwe bi derxistina krîzan dide avakirin.
Di nav tevgera zindîbûyînê de hevsengiyeke xwezayî heye. Her tiştê ku di gerdûnê de cih digrin wateyek û armanceyek wan heye.
Gerdûn bi rêgezan pêk hatiye. Avabûna gerdûnê li ser esasê rêgezan pêk hatiye. Ji bo wê yekê zanist jî gihiştiye wê zanebûnê ku di gerdûnê de tu tişt tesaduf û belesebep nîne.
Di nav zindîbûyîna gerdûnê de mirov jî wek zindiyekî/ê di nav pergala gerdûnê de cihê xwe digire. Mirov formulasyoneke komunal e. Bi formulasyona kom-komun hebûna xwe pêk tîne.