Halînê ziwanî

Sînan Sutpak

Ziwan, tenya ganê merdiman rê wesîleyêk nîyo! Heman wext de, veberê kede û karîteyî ya xudawendî yo. Xo mîyan de halînê ruh û mejîyî nimneno. Bi na arîzîya xo ya ziwan, bîyo halînê pawitena erjeyanê komelkî. 

Coka ziwanê kurdkî her tim bîyo hedefê galeyanê dagirkerîye ya dewletdarîye. Nexasim ziwanê kurdkî, semedo ke hetê dayîke/xudawende ra peyda bîyo, dagirkeran her tim waşto qedexe bikerê, çin bihesibnê, xo rê bikerê mal. 

Coka verê heme çîyî talankerdîşê ziwanê ma kerda peywira xo ya verêne. Talankerî nê babetî ser o bîyê marê korî, xo verdayo halînê ziwanê ma. Zey ke mar xo verdano halînê mirîçikan û leyrikanê ci weno, dagirkeran zî zûlîya xo ya axuyine verdaya halînê ziwanê ma, çekuye bi çekuye ziwanê ma werdê, girewtê, berdê, kerdê xercê awanîya ziwanê xo. 

Ziwan, awa cuyana bîrê karîteyî yo. Çilk bi çilke, çareyê dayîk/xudawendan ra rijîyayo bi apêdayena xudawendî ro. Heman apêdayene; karîteya komelkî, bîya çimeyê vejîyayîşê ruhê nêmerdeyî. Heman ruhî zerîya dayîkanê ma kurdan xo rê kerda stare. 

Coka dayîkanê ma kurdan, digel heme serebût û terteleyan, ruhê ziwanê kurdkî, zey cewherê estbîyena xo, zerîya xo de xezebanê serdestîye ra pawito, strano. No rîwal ra yo ke, zerîya dayîkanê ma halînê ziwanê kurdkî yê.