Xizir û Hîrê Birayî

Ceynikê û merikê benê, hîrê tenî lajê xo benê. Rojê êna ginenê piro mirenê. Lacî xortê nêzevecîyê. Vanê ma şîme Xizirî ra bigêrîme, Xizirî bivênîme û pira miradê xo biwazîme. Miradê ma biko biko Xizir keno. Danê raye şonê vecînê serê gaz û koyan gêrenê, zaf gêrenê, peynîya peyêne de serê koyê de kalê rastê ci êno. Kal vano “Şima çira gêrenê?” Vanê “Hal û melalê ma nîya ro. Ma dima Xizir îme. Wazenîme ke Xizir miradê ma bikero.” Vano “Xizir ez a. Şima dima çi miradîye mi rê vacê.” Birawo pîl vano “Ez mîyan wazena.” Xizir ano çîyê perê o waxtî dano ci vano “Nî perî bere serê raya to de bêlê mal rastê to êno. Pê nî perî a bêla malî ra ju vara biherîne bere. Ti pê cisnê a vara bena wayîrê zaf mîyan.” Birayê wertênî ra perseno vano “ti çi wazena?” Vano “Ez bax û baxçan wazena.” Xizir ano ju qafike keno serê ju dare ra û dano destê birayê wertênî. Vano “Na qafike bigî bere filan ca de tîk bike. Şodir ke ti vaşta ra, ti bena wayîrê bax û baxçan. Her çîyê to hazir o û xizmetkarê to verê baxçê