
Perwerdeya malê bingeha mirov e
Ez dixwazim li ser perwerdeyê rêzenivîsekê binivîsim. Ev rêzenivîs dê bi hevdu ve ne girêdayî bin lê di heman demê de hevdu temam bikin û wek domahîka hevdu bin.

Ez dixwazim li ser perwerdeyê rêzenivîsekê binivîsim. Ev rêzenivîs dê bi hevdu ve ne girêdayî bin lê di heman demê de hevdu temam bikin û wek domahîka hevdu bin.

Di çanda civat û dewletên paşvemayî de heta van salên dawî ji bo zarokan çîrokxwendin an pirtûkxwendin gelek kêm bûn.

Dê û bav dema zaroka wan dibe, ji dilşadî dest pê dikin bi pitika (bebîsa) xwe re bi zimanê pitikî diaxivin.
Zarok bi giştî di yek saliya xwe de dest bi axaftinê dikin. Pêşî bi gix-biv dest pê dikin. Di meha pêncan de dev bi ken dibin û îşaret bala wan dikişîne.

Xwendina bi deng alîkariya pêşketina zarokan dike û têkiliyên dê û bav û zarokan xurtir û geştir dike.

Ziman nîşan û sembola kesayetî û netewetiyê ye. Nasname û paseporta mirovan e. Ziman yek ji wan elementan e ku têvilî û taybetiyên takekesî û civatî ji hevdu cuda dike.

Dîsleksî zehmetî û astengiyên hînbûna zarokan e. Zarokên ku dîsleksî bin dereng dest bi axaftinê dikin. Dema dest bi axaftinê bikin jî di dengderxistin û axaftinê de zehmetiyan dikişînin.

“Derî Vekirî Bihêlin Wê Hechecîk Vegerin”Ji deh salan bêtir e ku ez li ser hevwateyên (sînonîmên) kurdî dixebitim.

Li Tirkiyeyê bi zanebûn têgehên polîtîk û civakî tevlihev dikin. Ji wan têgehan yek, tevlihevkirin û alozkirîna statûya mafên gelên xwecih, kêmîne û mişextan e.

Armanca hemû dê û bavan ew e ku zarokên xwe bi kesayetiyeke pak û serbilind, zana û bixwebawer perwerde bikin.

Tawanbarî û krîmînalî pirsgirêkeke civakî ya navnetewî ye. Di her sîstemî de kesên tawankar, krîmînal hene. Tawanbarî di nav ciwanan de gelek zêde ye.

Di serdema me de bingehê hîndekarî û perwerdeya zanistî û nûjeniyê li ser van her sê têgehan hatine avakirin: pirs, lêgerîn û encam.

4KOTRA 4ÇELA navê romana Omer Dilsoz e. Ev romana Omer Dilsoz îsal ji nav weşanên Lîsê derketiye. Romana 4 KOTRA 4 ÇELA bi ferhengoka xwe ve 267 rûpel e.

Di nav me kurdan de dema gotina asîmîlasyon tê gotin, bi tenê ziman tê bîra me. Me aşê asîmîlasyonê bi ziman ve tixûb kiriye. Lê belê asîmîlasyon piralî û pircure ye.

Asîmîlasyon (pişaftin) têgeheke piralî û têrnaverok e. Lêbelê li gorî standardên zanistî du beşên wê yên sereke hene.

Li malbatên nezan, civatên paşvemayî û li dibistanên teokratîk şîdet (kotekî/tundî) ciyekî berfireh digire û roleke girîng dilîze. Şîdet bi tenê ne fizîkî ye, çendik û çend cureyên şîdetê hene.

Di perwerdeyê de malbat, dibistan û jîngeh (hawirdor/derdor) sê karîgerên (faktorên) bingehîn in. Hersê berdewamiya hevdu ne, bandor li hevdu û serhevdu dikin.

Xwedîkirin û lênêrîna zarokan ji zikê dê dest pê dike, li mal û heta serdema dibistanê dom dike.

Di navbera mirov û ajelan (heywanan) de cudatî û taybetiya herî mezin yek jê ziman e. Ev cudatî û taybetî ji dema antîk ve heta niha tê gotûbêjkirin.

Gelo çi têkilî û cudatî di navbera têgehên efsane, mît (mîtolojî), dîrok, destan, fabl û çîrokan de hene? Gelek caran ev têgeh li nav hevdu dikevin, arîşe û gelemşeyeke mezin çêdikin.

Îro em di cîhan û civateke medyayî û dîjîtal de dijîn. Jiyana mirovan a rojane dîjîtal bûye. Vê medya û teknîka ha di warê perwerdeyê de şoreşeke mezin ava kiriye.

Cilûberg di jiyana civak a rojane de xwediyê dîrokeke dirêj û roleke mezin in. Lêkolîner dibêjin û dinivîsin ku dîroka cilûbergan bi kêmasî 700.000 sal kevn e. Ev digihîje serdema Neolotîkê.

Dejerasyon gotineke fransî ye û ketiye lîteratura gelek zimanan. Gotineke sosyolojîk e. Di kurdî de tê wateya Jirêderketin, sosretbûn û bêexlaqbûnê.

Ev çend sal in ku dema em li şaneşîna xwe rûdinin û li taxa Toplu Konuta Seyrantepe ya Amedê mêze dikin, dibînin ku kalekî destên wî li pişta wî û di nav xanîyan de li tişt miştan digere, lê bi tenê...