Șopdarê Karker û Cûdiyan… Egêdê Dilê Rojê

Lawî serdemî, evîndarî heqîqetî, Egîdî egîdan li aliyekî bi kamîre û pînûsa xwe li aliyekî jî bi ğeka xwe ya ku her dem di sîngî neyaran de bû, ji bo jiyaneke bi rûmet, azad ╚Öer kir. Bi egîdî jiyan kir û bi egîdî di oxira azadiyî de canî xwe feda kir.

Dema ku mirov bibe evîndar, pîwîst bike dî di oxira evîndariya xwe de canî xwe jî feda bike.

Hevrî Egîd Roj jî e╚Öq û evîndariya xwe ya ji welat, ax, kamîre, rastî, berxwedanî û ji rojî re bi serxist, bû aşqî rastiyî, ji lewra di her peyvekî, wîneyekî, gotinekî, kenekî, nûğeyekî û gavavîtinekî de rastiya ku jiyan dikir, rastiya ku gelî wî jiyan dikir, rastiya dagirkerîn bajarî xwe raxist ber ğavan. Di mejiyî her mirovekî de hovîtiya dagirkeran û berxwedana hemdemî ya li hemberî vî hovîtiyî diteyisand.

Şehîdî nemir, şehîdî heqîqet û jiyanek bi egîdî, Şehîd Egîd Roj bi qasî bilindahiya ğiyayî Gur, nermbûna axa deşta cumî, zelaliya ava Batmanî û bedewiya dar, rî, kevir û xwazayî Efrînî bedewî di rûyî xwe yîn biken de hemîz dikir. Wekî eşqa Derwîş ji Edûlî re, Siyamend ji Xecî re, Mem ji Zînî re û Ferhad ji Şîrînî re, Egîd bû aşiqî welat û Rojî. Navî zarokî Rojî li xwe kir û rîwîtiya xwe ya ber bi Rojî ve dest pî kir.

Di ruhî xwe yî ciwan de welateke ji hîvî ku bîhîvîtî li hember wî bi sernakeve, kenî ku li hember tarîtiyî ronahiyî tîne, hîza ku li hember dagirker û celadan bi serdikeve, moralî ku jiyanî ji nû ve zindî dike û hevaltiyek ku dawiya wî nayî ava kir.

Şehîd Egîd di sala 1997an de ğavîn xwe yîn bi xemla welat xemilî bû di nava malbateke welatparîz û welat bindest de ku nasnameya wî binaxkiribûn de vedike. Ji ber ku Egîd tenî zimanî dayikî zimanî kurdî nas dikir û ew ziman ji bo xwe weke stargehek binav dikir, di dibistanîn rîjîma berî ya Sûriyeyî de rastî polîtîkayîn ğewsandina zimanî kurdî dihat.

Egîdî dilî rojî ku navî roj li xwe û her tim xeyala rojek bi ronahî dikir, bi girîdana malbata xwe ya bi Tevgera Azadiyî û Ramanîn Serok Apo bandor dibe û ji bo aşkerekirina rastiya di welat de tî jiyankirin û zilma ku tî meşandin yekem gavîn ber bi heqîqetî ve davîje. Di sala 2016an de biryara tevlibûna nava xebatîn raghandinî dide. Egîd bi hilgirtina kamîre û pînûsa ku her dem bilind li ba dibû, bû ğavî sîyemîn ji gelî xwe re, bû rûpelek nû di nava rûpelîn dîroka Efrîniyan de.

Tevî temenî xwe yî ciwan Egîd bi ruhekî mezin ku bedewiya dinyayî girtibû nava xwe bû şahidiya kîliyîn 58 rojan a berxwedana serdemî, li kîjan devera îrîş heba, komkujî heba, qehremanî û berxwedanî heba Egîd li wir bû, di eniya ku tî de ken, hîvî û moral hebû Egîd li wir bû, Egîd bi kamîreya xwe bû hafîzeyek ji berxwedana 58 rojan re û bi kenî xwe bû hîviya ku tu caran bîhîvîtî li hemberî bisernakeve.

Bi hîviya ku dî dawiya tarîtiyî ronahî be û dawiya îşî serkeftin be, hevrî Egîd bi heman ruhî xwe yî ciwan ku tu caran zehmetî nas nedikir, li hember tunebûnî, hebûn diafiran û li hember ğiyan deşt didîtin, li Şehbayî jî her dem foksa kamîreya xwe da ser îşa gel û zarokîn bajarî xwe, da ser birîna bav û dayikîn ku bi hesreta bajarî xwe yî dagirkirî rîwîtiya xwe ya jiyanî bi dawî dikirin.

Şehba ji bo wî bû ğavkaniya mezinkirina asta berxwedanî, ji ber ku li aliyekî wî dema ku tîrîjîn rojî xwe bera ├çiyayî Kurmînc didan, henaseya axa ku bi xwîna şehîdan hatiye avdan û dar zeytûnîn bi bereket digirt, li aliyekî din jî berxwedana gelî wî ya bi rûmet û ji serkeftinî bawer, hîzeke bîhempa dida Egîdî hîzdar.

Li kampîn Şehbayî, navğeyîn wî, gundewarîn Şîrawa, taxîn Şîxmeqsûd û Eşrefiyî û her kuğeyekî ji axa wan deran, digeriya bîyî ku hedar û nefesî bide xwe, li pey şopa ragihandina heqîqetî bû.

Egîd ji welatekî wiha ye ku tu carî zarokîn wî hînî sertewandinî nebûne, lewre ew jî tim bi moralekî bilind ber bi serkeftinî ve dimeşiya. Astengî û kendîn ku pîrgî rîya wî dihatin, bi hostayî û rûkeniya xwe ya ji jiyanî re, diherifandin û ji bo jîneke birûmet û welatekî azad tim û dayîm di nava keftûlefteke bîhempa de bû.

Li Şehbayî wekî xebatkarekî ğapemeniya azad ji nîzîk ve tîkoşîna Hîzîn Rizgariya Efrînî dişopand. Di dîroka vî hîzî de ğalakiya gundî Basilî yî ğileya 2024yan ğalakiya herî bibandor bû. Yekem rojnamegerî ku ji nîz ve agahiyîn di derheqî wî ğalakiyî û lehengiya şervanan de parve kir, helbet e Egîdî welatî agir û rojî bû.

Ew dildarî Hîzîn Rizgariya Efrînî bû, ğimkî di wî baweriyî de bû ku, dî ev hîz vegereke birûmet ji wan re dabîn bike. ├çend rojan beriya ku şehîd bibe postekî li ser fermandarî mezin yî HRYyî Karker Tolhildan dinivîse û tî de bîrîkirina xwe ya ji Şehîd Karker re tîne zimîn. Bîrîkirinîn hevalî Egîd ji hevrîyîn xwe yîn şehîd re, ew li gel Karkeran, Cûdîyan û İlanan civand û xeyala xwe ya Efrîna rizgarkirî dewrî hevalîn xwe kir, da ku demekî ji deman navî wî, bîranînîn wî û alaya wî li ├çiyayîn Efrînî bilind bikin.

Bi rîwîtiya xwe ya bi salan a xebat û tîkoşînî de, bi pînûsa xwe ya ku tu caran xameya wî naqmiğiqe, xwest bibe azadiya welatî xwe, dengî zarokîn gelî xwe, fedayîyî jiyanek bi rumet. Xwest bibe ğirûska hîviyî dilî dayikîn kezebşewitî dilî zarokîn sîwî û bavîn ku fîncana zilmî ji destî zordar û dagirkeran vexwarin.

Lawî serdemî, evîndarî heqîqetî, Egîdî egîdan li aliyekî bi kamîre û pînûsa xwe li aliyekî jî bi ğeka xwe ya ku her dem di sîngî neyaran de bû, ji bo jiyaneke bi rûmet, azad ╚Öer kir. Bi egîdî jiyan kir û bi egîdî di oxira azadiyî de canî xwe feda kir. Wekî navî xwe bi Egîdî jiyan kir û bi Egîdî rîwîtiya xwe ya ber bi rojî ve bi serxist, bû stîrkeke di nava stîrkîn welatî agir û rojî de, bû roja ku tu caran dî neğe ava.

15î Sibatî roja qirkirina gelî kurd e, hedefgirtina şehîd Egîd di 15 Sibatî de ne hema wisa tiştekî ji rîzî ye, lîbelî careke din xwestin li bîra me bînin ku ew dixwazin qirkirina me berdewam bikin.

Bi ╚Öehîdxisitina Egîdî Rojî re xwestin roja li ser esmanî vî welatî vemirînin, dengî zarok û gel di qirika wan de bihîlin, dilî hogir û hevrîyîn wî sar û bîhîvî bikin, lî nedizanîbûn ku dî di seqema dilî her hevrîyekî de agirî tolhildanî gur bibe, dengî ji bo rastî û azadiyî esmanan derbas bike û ronahiya li ser welat bi navî Egîdan her mayinde bibe.