Vengê raştîye bêveng nêmaneno

Vîrardişê Volkan Eryîgît û Hasan Îşlerî, ma rê yew mesaj o, qelema raştîye nêşikîyena û kameraya raştîye kor nêbena. Ma do înan û pêro şehîdanê çapemenîye bi hurmet yad bikerê û wayîrê mîrasê înan bivejîyê. Qet yew hêz yan zî zordarîye nêeşkena vengê azadîye bibirna. Raştîye do tim ser bikewo

1 deqe xwendin
Vengê raştîye bêveng nêmaneno

Rojnamegerîye, tarîxê merdimeyîye de tim pîşeyêko zaf muhîm û bi rîsk bîya. Tayê merdimî estê ke seba raştîye xo feda kenê û canê xo danê. Volkan Eryigit û Hasan Îşler zî nê qehremananê raştîye ra di tenî bîyî. 18ê Adara 2004î de, wexto ke înan xebata xo ya rojnamegerîye kerdêne, netîceya yew qezaya trafîkî ya feci de, şaristanê Edene de weşîya xo vînî kerde. 

Hasan Îşler vengûvajêrê rojnameyê Evrenselî, Volkan Eryîgît zî vengûvajêrê Ajansê Xeberan ê Dîcle (DÎHA) bî. Înan rayîrê xebata xo de canê xo da, la nameyê înan mîyanê pelanê tarîxê çapemenîya azade de bi herfanê zêrênan nusîya. Nê her di embazî, seba ke heqîqet bivejîyo roşnî, bi fedakarîyêka pîle xebitîyayêne.

Pîşeyê rojnamegerîye, taybetî welat û herêmanê alozan de, cesaret û bêtersîye wazeno. Volkan û Hasanî, bi qelema xo û bi kameraya xo, waştêne ke vengê şarî û ê bindestan bidê eşnawitiş. Înan bêters vera neheqîye û zordarîye de xover dayêne. Şert û mercê înan çi qas giran bîyî zî, înan raştîya xo ra tawîz nêda. Mergê înan ê rewî, seba çapemenîya azade yew vîndîbîyayîşo zaf pîl bî. La mîraso ke înan peyê xo de verada, ewro zî bi desan rojnamegeranê ciwanan rê beno roşnî. Ê wextî ra heta ewro, rayîrê înan tim ameyo teqîbkerdiş.

Ewro, wexto ke ma vînenê, şertê rojnamegerîye hîna zî zehmet ê û roj bi roj xerabêr benê. Zext, sansur, hepis û merg, tim peyê rojnamegeran de rê. Çapemenîya azade, herinda ke hîna azad bibo, binê zextê îqtîdaran û sîstemanê zordaran de pelçiqîyena. Bi seyan rojnamegerî seba ke fikranê xo vanê, seba ke xeberanê raştan resnenê şarî, eştîyêne zîndanan. Tayê rojnamegerî zî zey Hrant Dînk û Musa Anterî, raştê suîqestan yenê û yenê kiştiş. Qerarê tepiştişî, gefê mergî û astengîyê aborî, rojnamegeran ser o zey yew şimşêrê Demoklesî dardekerde yê. Merdimê ke wazenê tarîtîye de bimanê û karê xo yê qirêjinî biderginê, tewr zaf rojnamegeran ra tersenê. Coka qelema raştîye tim bena hedefê înan.

Çapemenîya muxalîfan û ya kurdan, her tim raştê hêrişanê giranî ameya. Şehîdkerdiş, kinkerdiş, zîndan û tepiştiş, bîyê perçeyêko nê pîşeyî. La wendekarê heqîqetî û hemrayê Volkan û Hasanî, qelema xo erd de nêverdaya. Wexto ke rojnamegerêk yeno destbendkerdiş yan zî kiştiş, des rojnamegerê neweyî dest bi xebate kenê. No xoverdayîş, mojneno ke çiraya raştîye qet hewn a nêşina. Zordarîye çi qas pîl ba zî, vengê raştîye sînoran şiknena û xo resnena şarî.

Seba ke komelêko azad û demokratîk awan bibo, ganî rojnamegerî bi azadî û bêters xebata xo bikerê. Bêvengkerdişê rojnamegeran, bêvengkerdişê komelî yo. Ma do qetî vîrî ra nêkê ke bedelê raştîye çi qas giran bo zî, heqîqet tim xo resneno roşnîyî. Vîrardişê Volkan Eryîgît û Hasan Îşlerî, ma rê yew mesaj o, qelema raştîye nêşikîyena û kameraya raştîye kor nêbena. Ma do înan û pêro şehîdanê çapemenîye bi hurmet yad bikerê û wayîrê mîrasê înan bivejîyê. Qet yew hêz yan zî zordarîye nêeşkena vengê azadîye bibirna. Raştîye do tim ser bikewo.