Ceynika bêderde

Ceynikê cirê domanî nêbenê, rojê hêlê Heqî ra pê manena, dîganîya. Vana “Heqî çend serî yo domanî nêdayî mi. Ez nî pirênê domanê xo berî ceyniyêde bêderde cirê biderzo. Belkî Heq derdê nî dergûşê mi nêdo.” Bena hetê kamcî ceynike pêro ci rê derdê xo qesî kenê, nêdana ci.

Nêdana ci, ci ra vanê “Şo filan ceyniyê hanîka filan ca de, derdê aye çînîyo, a bêderd a.”

A bêderd a… Na dana raye şona kewer kûna, ceynike kewer kena ya. Kewer kena ya ke ceynike binê lingan ra hetanê sere sarî pêro pîya ebe zernan xemelnawa. Na ver ra matê ci manena.

Ceynike vana “Bê zere ti qeyî nêna zere.”

Şona zere, ceynika kêyî vana “To xêr a”

Na ceynike vana “Wîle mi xêra, ez ama cend serîyo mi rê domanî nêbîyêne, teze pê menda. Mi vato ez nî pirênî berî hetê ceynikê de bêderde de wa mi rê biderza ke belkî ez derdê cîgere mancî”

Ceynika kêyî vana “Tamam wayê bê ronîşe.”

Nûşena ro. Ceynike non dana ci awe dana ci. Bena jû odike de dana we.Vana “To na odike de xo wade, mêrdê mi şande êno, wa to mevêno, mezano to îtara. Bî şodir ke merdê mi şî ez pirênê to derzena.”

Ceynike a odikede vindena, qayt kena ke mêrde ame. Astorê binî rewano, astor reqesîno. Ceynike şona astorî gêna ancena zere. Mêrde virnîya aye êno zere, a kî dime êna.

Mêrde lal û kero. Ceynike awe ana lingan şûna, non ana ver, nonê xo weno, lal û kero.

Lal û kero… Na vana belkîcî zonê nî mêrikî çînîyo, no lal û kero.

Maneno waxtê rakewtene, beno hermê ceynike ra, koşede çîyê aznayê diwarî yo î dêmdano hard. Ceynika bîne henî zen kena ke xalî aznayê diwarî yo, oxro ke henî nîyo, mêrik paçê serî keno ya ke cinaza tedero.

Paçê serî keno ya dêmdano hard û ceynike kî dêmdano ver û kindirê xo gêno aye û î pîya pêşeno. Şono oda xo de kûno ra.

Kûno ra… Na ceynika bîne ax kena wax kena “No derdo nîya bêbav çi yo? Ya Rebî no çi bî?”

Maneno şodir, şodir vazeno ra êno î kindirî keno ya, rêna î cinazê î pacîdê pêşeno û ben