
Helbest bi kêrî çi tê?
Dema mirovên pêşîn xwestin bûyeran bi alavên hêza xwezayê, Xweda, ruh û hebûnên pîroz zelal bikin; bingeha mîtolojiyê danîn ku mirov dikare bibêje mîtolojî helbestên pêşîn in.


Dema mirovên pêşîn xwestin bûyeran bi alavên hêza xwezayê, Xweda, ruh û hebûnên pîroz zelal bikin; bingeha mîtolojiyê danîn ku mirov dikare bibêje mîtolojî helbestên pêşîn in.

Ji bo kurdan nivîsandina bi zimanekî din pirek bû ku gelê kurd bikaribe hawara xwe bigîhine cihekî, tunelek bû ku bikaribe ji wê derê daxwaz û peyama xwe bigihîne gelek cih û koman.

Bi vegotin û giraniya xwe jî tîr bû. Ji ber vê tîrbûna xwe bêyî ku ji kesekî, tiştekî, komekê û hêzekê destûrê werbigire; hemû kesan bi yekdengî li hev kir ku Ehmed Huseynî Şêxê helbestê ye.

Nivîskarên ku ji dêvila zimanê gelê xwe û bi zimanê mêtinger, dagirker û ‘pispor’ên wêjeyeke dîtir dinivîsin jî şîretan li wêjeya bi zimanê gelê te dikin. Di dawiya dawîn de, ev hemû, hewldan û derbên ji derve ne û di kategoriya ‘dermal’ê de ne.

Asîmîlasyon ne tenê wekî qelskirin û helandina ziman û çandê ye. Divê were zanîn ku ji danîna daran heta xwarin û vexwarinê ew her wekî qijnikan dixwaze xwînê bimije.

Dayika Berfo jê re dibêje “Kulîlk hêviyê direşînin” û tekane rêya rizgariyê ji vê rewşê hêvî ye; ew jî qanih dibe ku bi netirsîna ji striyan û bi hêviyê ew dikarin ji vê rewşê rizgar bibin.

Kurdbûna xav an jî ya ku bi genetîka wê hatiye lîstin, divê baş were nirxandin. Ji ber ku a niha li Rojhilata Navîn, kurdbûn ji nasnameyeke şexsî wêdetir, nasnameyeke kolektîf û îdeolojîk e.