Dewleta tirk bi feraset, hiş û mêjiyê xwe li dijî deskeftiyên kurdan polîtîkayên xwe daye avakirin. Lewra li ku derê deskeftiyeke kurdan hebe, li dijî wê tevdigere. Ji bo kurd nebin xwedî statu di nav xwe de rejîm guhert û dîktatorî ava kir.
Di vê nivîsê de em ê li ser du cureyên vîrusê bisekinin. A ewilî, îro li seranserê cîhanê belav bûye ku bi navê xwe yê tê nasîn coronavirus e, lê em ê jê re bêjin vîruskorona.
Edalet û faşîzm du têgehên dijî hev in, lewma devera ku edalet lê heye, faşîzm qels dibe, lê devera edalet lê qels be faşîzm zêde dibe.
Ji bo bîranîna hemû zarokên kurd ku ji aliyê dagirkeran ve hatine kuştin...
Di roja me de peyv û têgeh li gorî kes, partî, îdeolojî, dewlet û hwd. tên guherîn.
“Zimanê me tê înkarkirin. Nasnameya me tê înkarkirin. Kurdistan tê înkarkirin. Em li hemberî vê yekê ne, em hene... Ev der a ku tu niha lê yî, Kurdistan e.
Nijadperestî tegeheke rojane derdikeve pêşberî me ku xwedî dîrokeke dûvdirêj û guherbar e.
6 sal berê ev dem bû...
Ez ê di vê nivîsê de berê xwe bidim têgiheke din a ku di vê serdemê de xwedî girîngiyeke pir mezin e.
Li gorî Marks dewlet amûreke zorê ye. Lewra devera dewlet lê hebe bêguman dê zorî jî li hebe. Althusserê ku xwestiye fîlozofiya Karl Marx şîrove bike, behsa du cure amûrên dewletê kiriye.
Adar sibehê zû şiyar bû, bi kelecan bû. Dayika wî cil û bergên wî lêkirin. Taştê xwar û berê xwe da mala Tozo. Tozo jî cil û bergên xwe yên hirî û xweşik li xwe kiribûn.
Ez dixwazim di vê nivîsê de berê xwe û xwîneran bidim muzîkê ango li ser pirsa 'têkiliya civakê û muzîkê çi ye?' rawestim.
Ez dixwazim di vê nivîsê de berê xwe û xwîneran bidim muzîkê ango li ser pirsa 'têkiliya civakê û muzîkê çi ye?' rawestim.
Di vê nivîsê de dixwazim li ser rewşa me kurdan çend gotinan bibêjim. Lê di destpêkê de li ser rewşê divê em têgehan û navlêkirinê baş bi kar bînin da ku em karibin analîzeke baş bikin.
Di vê nivîsê de ez dixwazim li ser rewşa me kurdan û mêtingehiyê çend gotinan bibêjim. Welatê me di bin dorpêça çar dewletên dagirker de ye ango mêtingeha çar dewleta ye.
Ez ê di vê nivîsê de berê xwe û xwîneran bidim têgeheke rojane ku bandorê li ser jiyana me dike.
Di vê nivîsê de dê qala polîtîkayên dewleta tirk bê kirin ku bi pêşengtiya desthilatên xwe didomîne.
Du hefte berê dîmenek û çend wêne li ber deriyê Edliyeya Amedê di ajans û platformên medya dijîtal de hat parvekirin.
Di vê nivîsê de ez dixwazim behsa du jinan bikim. Du jinên ku di civakên cuda de li hemberî zilm û zordariyê bûne sembola edaletê. Du jinên ku li hemberî desthilatan serî netewandin e.
Di vê nivîsê de em ê berê xwe bidin polîtîkayên netew-dewletê yên neteweyan ku ji netewebûnê derdixin.
Têkiliyeke xurt di navbera civakê û takekes de heye û jixwe takekes civakê ava dikin. Hebûna civakê girêdayî hebûna takekes e. Her wiha hebûna takekes jî girêdayî hebûna civakê ye.
Dagirkerên Kurdistanê li dijî kurdan û li ser axa Kurdistanê şerê tunekirinê dimeşînin. Hemû desthilatên dagirker ji bo berdewamiya xwe, kurdan wekî amûreke şer didin nîşandan.
Dîroka fîlozofiyê li ser dijberiya ramanê ava bûye. Her çiqas bi demê re nêrînên ku dijberan tînin cem hev hebin jî di eslê xwe de fîlozofî li ser ramanên cuda ava bûye.
Bi çêbûna dinyayê re heta roja îro, erdhej çêdibin û wê çêbin jî ango mirovahiyê heta roja îro çareseriyek ji bo pêşîlêgirtina erdhejê peyda nekiriye.